Duvarlar
Posted by: 1sen on: Ekim 10, 2008
- In: deneme| sessiz çığlık
- Comment!
Buzdan duvarlar örüyorum kendime…Bir yanım öyle acıyorki; dokunsan öleceğim!Ruhuma kramplar giriyor her aklıma gelişinde…”Unut!” diyorum; ama senden kaçamıyorum!!Mahsenlere kapattım en derin hislerimi.. Küskünüm sevdaya ( sana ) ; yarı yolda koydu beni!
1sen
38 Yanıt "Duvarlar"
Ekim 10, 2008 10:29 am
)
canım ya, nerelerdesin?? özledim seni…
teşekkür ediyorum güzel yorumun için!
Ekim 10, 2008 11:06 am
“…”Unut!” diyorum; ama senden kaçamıyorum!!”
en kötüsü de budur sanıyorum…ruhun çoktan tutsak olması.
Ekim 10, 2008 11:20 am
buzdan kalelerin içinde üşüyorum, korkuyorum ama ses çıkartamam, bilerek hapsettim kendimi…
Kahretsin ki ordada kurtulamadım,beni yarı yolda bırakan senden…
Ekim 10, 2008 12:09 pm
vili: teşekkürler hoşgeldin bloğuma..
en kötüsü, en beteri bu 
hatice: renk kattın! teşekkürler..
Ekim 10, 2008 1:11 pm
1senim unutmaya çalışma canım daha da yanıyor için unutman gereken bişiyi hep hatırlıyorsun nedense… Yeni uğraşılar bul bırak aklının bi köşesinde de kalsın zaman zaman gelsin zaman zaman gitsin… Bi bakmışsın bi gün yine gelmiş ama sen önemsememişsin…. işte o an unutmaya yüz tutmuşsundur… Canım benim unutmaya çalışayım diye aman buz duvarlar ardında donma ne olur… koccaman öptüm
Ekim 10, 2008 3:23 pm
canım yaa ne güzel doping verdin bana öle… çok sağol:))
öptüm canım, iyiki varsın:)
Ekim 10, 2008 11:39 pm
”Ruhuma kramplar giriyor her aklıma gelişinde…”
sevgiyle alkışlıyorum…
Ekim 14, 2008 12:09 am
Eline sağlık baya güzel olmuş.Bazen tüm duvarları yıkmak gerekiyor.
Fotoğraf seçimide oldukça güzel.
Ekim 14, 2008 3:25 am
Buzdan kaleler mi seni kurtaracak düşüncelerinden? Yoksa bir bardak soğuk su mu olacaklar?
Taştan kalaler mi seni kurtaracak kurtulamadığın ondan? Yoksa sahilde kumdan kaleler mi yapacaksın o taşlardan?
Buzdan kaleler yapmaya devam. Bir gün içecek suyun olur en azından. Bırak acıyacaksa yüreğin acısın. Nasıl ki zamanında arap atı misali dört nala çarptı şimdi acısın…
Ekim 15, 2008 9:20 am
İstiklal caddesinin sonunda, tünelin karşısındaki bir ara sokakta, “Ne olur geri dönme!” yazıyormuş duvarda. Geçen gün biri söylemişti bunu. Öyle içim acıdı ki düşününce. Aklıma o cümle geldi yazınızı okuyunca…
Ekim 15, 2008 11:31 am
acıyı çekerek büyüyeceksin ve bir zaman sonra gerçekten asıl önemli şeyin sen olduğunu anlayacaksın,
Ekim 16, 2008 3:52 pm
Belki de yaşadığın acı tat veriyodur Böyle olmasa kolayca unuturdun belki de… Ama şu da var acı pişirir insanı…
Ekim 16, 2008 4:12 pm
“Acı pişirir insanı..” bu , günün lafı olsun..
uzun zaman sonra hoşgeldiniz bloğuma..
Ekim 17, 2008 12:22 am
yarı yolda koyulmak kötüdür. yarı yolda koymakta.bir kere tattınsa bir daha mutluluğu bulsan dahi ruhunda ya hüzünün tortusu kalır ya da yine yarı yolda kalmanın korkusu. bir daha asla eskisi gibi olamazsın. olmak istesen de olamazsın. işte bu yüzden can yücel’in o müthiş dizelerindeki öğütleri hatırlamak lazım sıklıkla. Hani: bağlanmayacaksın hiçbir şeye körü körüne..
Ekim 17, 2008 1:57 am
acı pişiri insanı demişler bir yorum… acı pişirmez insanı…acı ateşi yakıp gider pişme derecesini ayarlayan gönüllerimizdir… unutursak kendimizi yakar kül oluruz orda… gelirsek kendimize toparlarsak kendimizi acı karşısında leziz bir pişmiş insan oluruz hayata…
Ekim 17, 2008 5:13 pm
“Unut” diyorum; ama senden kaçamıyorum…
Hislerime tercüman olmuşsun resmen, yüreğine sağlık.
Sevgiler.
Ekim 17, 2008 8:35 pm
)
madem sordun açıklıyorum..
ben aslında bu yazıyı aşk acısıyla yazmadım..
okuyanlar kendilerinden de bişeyler katıp yorumlar yaptılar…
bi arkadaşa kızıp yazdım bu yazıyı… iyiki yazdım; çok güzel yorumlar çıktı ortaya….
(sağol arkadaşım, beni kızdırdığın için…)
ben aslında sürekli yazıyorum ama hepsini burda yayınlamıyorum …
özenle seçip, yayınlıyorum en beğendiklerimi…
hoşgeldiniz bloğuma bu arda:))
sevgiler..
Ekim 17, 2008 8:46 pm
hoşbuldum..aynı sevgi ve hürmetlerde benden gelsin
aşk acısı denen şeyi allah kimsenin başına vermesin diyorum..bir çok belayla karşılaştım ama bu bela öyle böyle bir bela değil…insanı felce uğratan cinsten…ya aşık olmamak lazım yada adam gibi bir kıza aşık olmak lazım…hem adamlık hemde kızlık nasıl olur orasını bilemem
Ekim 18, 2008 8:48 pm
Yarı yolda kaldıkça unut dersin. Unutamazsın umut edersin yine, yine bağlanırsın, yine yarı yolda kalırsın. Ve yineleme butonuna basılmış gibi devam eder herşey. Bu yaşanamamışlık ya da yarım kalmışlık olmasa böyle olmayacak aslında hiçbir şey.
Sevgilerle…
Ekim 19, 2008 3:41 pm
canım ya gerçekten!!!
“Eee ağaç oldum ama aa.Nerdesin seeen..:) “
sevindim seni görünce:))
gitme bi yerlere artık…
Ekim 10, 2008 8:42 am
ve o buzdan duvarların içindeki yüreğimi artık bir sevda ısıtımaz! bana özgürlük gerek şimdi…